długa gra

Generalnie w golfie jest tak, że slice to za szybkie biodra (lub za wolne ręce), a hook odwrotnie tj. za wolne biodra lub za szybkie ręce.
A wiec pierwsza rada - spróbuj przyśpieszyć skręt bioder do przodu, oczywiście uderzając piłkę prostopadle główką kija.

Druga możliwość to zbyt wyprostowana postawa i ruch górną połowa ciała. Wtedy hook staje sie bardzo wyraźny.
Rada to pochylić sie bardziej (ok 38 stopni) od bioder w górę.

Trzecia możliwość to zbyt zamknięta łopatka kija (grip) i postawa w setupie.
To chyba u Ciebie nie zachodzi skoro tego nie zmieniałeś.

A wiec wypróbuj kolejno:

1. Szybciej skręcać biodra do przodu w downswingu ale utrzymując łopatkę kija prostopadle do uderzenia. Dłonie nie mogą być zbyt dużo z przodu przed piłką bo wtedy będzie slice.
2. Pochylić bardziej górną połowę ciała w setupie i utrzymywać ten sam kąt w trakcie całego swingu, a szczególnie w trakcie kontaktu z piłką.

Poeksperymentuj z tym, a jeżeli nic nie pomoże to spróbuj lekko otworzyć postawę w setupie i ewentualnie lekko zmienić uchwyt na słabszy tj. obrócić dłonie na kiju w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara.

Pull to sprawa znacznie prostsza. Mogą być tylko dwie możliwości.
Albo postawa (w kierunku na lewo od celu) albo ruch kija do tylu bardzo na zewnątrz (out) i potem do przodu Out-to-in czyli od zewnątrz do środka.

Poeksperymentuj z tymi dwoma rzeczami i zobacz co sie dzieje z piłką.

W swingu nie ma prawej i lewej reki.
Uchwyt kija (grip) i cały swing śluzy do tego aby obie ręce pracowały jak jedna.
Ben Hogan w swojej książce wręcz pokazywał rysunek gdzie obie ręce są jakby związane razem.
Większy nacisk na prawa rękę (u praworęcznych) może powodować właśnie hook, bo ciało idzie jakby naokoło kręgosłupa.

Zresztą pamiętaj, że to wszystko dzieje sie gównie w mózgu. To raczej odczucie która ręka bierze większy udział.
Ale rada jest prosta.
Zapomnij o lewej i prawej ręce, swing robisz ciałem a nie rękami, one są stopione razem i tylko prowadzą kij.

52 lata to nie jest problem.
Większa odległość (głównie z tee) to nie sprawa kija tylko prędkości jego główki w momencie impaktu i jakości kontaktu z piłką.

Odległości które powinieneś uzyskiwać to:
- Driver 210m
- Wood 5 180m
- Iron 5 150m
- Iron 6 140m
- Iron 7 130m
- Iron 8 125m
- Iron 9 110m
- Pitching wedge 100m

Z takimi odległościami możesz spokojnie dojść do handicapu poniżej 10, jeżeli będziesz wystarczająco precyzyjny i będziesz miał dobrą krótka grę i putting.
Nie dąż na siłę do większych odległości, dąż do precyzji.

Odległość wynika z dwóch parametrów:

1. Szybkości główki kija w momencie impaktu
2. Jakości kontaktu z piłką w momencie impaktu

Jeżeli chodzi o ten pierwszy element to tym co może pomóc są:

1. Większy zamach, czyli np. odwrócenie się plecami do celu w szczycie backswingu
2. Duży lag czyli utrzymywanie wygięcia prawego nadgarstka (dla praworęcznych) jak najdłużej
3. Luźny chwyt i w ogólne luźne ręce, co daje większą szybkość ruchu
4. Szybsze tempo swingu co jest trudniejsze, gdyż traci się wtedy koordynację

Jeżeli chodzi o polepszenie kontaktu z piłką to najbardziej mogą pomóc ćwiczenie wolnego swingu i uderzenia na bliższe odległości. Ciało wtedy ma czas zgrać wszystkie elementy i kontakt z piłką poprawia się.

Również dążenie do poprawnego divotu poprawia kontakt z piłką.
Wszystkie w/w uwagi dotyczą w zasadzie wszystkich kijów nie tylko średnich ironów.

Natomiast najważniejszym elementem jest jednak precyzja uderzeń średnimi ironami a nie odległość.
Uderzanie 8 iron na odległość 125 m, a 7 iron na 135m w zupełności wystarcza do osiągnięcia jednocyfrowego handicapu, pod warunkiem ich dobrej precyzji tj. trafiania w green z fairwaya w 70% przypadków ironem 7 i 80% ironem 8.

W Tabeli do testów długiej gry testuje się irony od 9 do 5, trafiając nimi w określony cel (green) o średnicy ok 20m.
Kijami tymi uderza sie z odległości adekwatnych dla każdego kija, co w dużym stopniu zależy od posiadanego handicapu.

Na stronie http://www.handicapgolf.pl/hg-strategia-5.php podajemy te odległości dla różnych handicapów.
Oto one:

Tak więc w zależności od handicapu należy przeprowadzać test z innej odegłości dla danego kija.
Liczymy wszystkie piłki, które trafiły w ten cel (okrąg) i obliczamy procent.
W naszej tabeli dzieje sie to automatycznie - wystarczy wpisać ilość piłek które trafiły w kolumnie "Piłki, które trafiły w green"

Technika uderzeń woodem 3
Piłkę ustawia się tylko trochę bardziej w lewo (dla praworęcznych) od środka postawy (ok 2-3 cm), a nie tak daleko jak driver.
Dłonie w setupie znajdują się przed piłką, a nie za piłką jak przy driverze. 
Woody mogą robić lekki divot, gdyż piłkę uderza się jeszcze lekko w dół, a nie wznoszeniu jak driverem.

Warunki i lie
Uderzenia z mokrej ziemi są ZAWSZE trudniejsze.
Wynika to z faktu, że nawet najmniejsze zahaczenie o ziemie przed piłką, natychmiast hamuje kij.
Gra z mokrej ziemi wymaga bardzo dużej precyzji.
Seve Ballesteros mawiał, że golfa najlepiej ćwiczyć na mokrym piasku na plaży - on nie wybacza żadnych błędów.

Konkluzje
1. Wood 3 to trudny kij i amatorowi w praktyce wiele nie daje w porównaniu do wooda 5,  który jest łatwiejszy.
Różnica w uderzeniu wynosi 10-30 metrów, ale ryzyko jest 2 razy większe.
Wood 3 i tak nie zapewnia green in regulation w drugim uderzeniu na par 5 amatorowi, a na długich par 4 przybliży o 20 metrów ale z dużym ryzykiem.
Sugerujemy na tym etapie (hcp 36) albo rezygnację z wood 3, albo zastąpienie go wood 5, czy już posiadaną hybrydą.
Do wooda 3 można wrócić po osiągnięciu hcp 18, choć i wtedy zalecamy wood 5.

2. Uderzając woodem 3 należy mimo wszystko uderzać podobnie jak ironem 5, tj, kij idzie jeszcze do dołu gdy styka się z piłką.
Wood 3 to nie jest driver, gdzie zostajemy maksymalnie z tyłu, bo uderzamy piłkę na wznoszeniu kija.
Uderzenie lekko w dół powoduje właśnie wysoki lot piłki, tak jak przy ironach.
Im bardziej ustawimy piłkę do przodu, tym przy wood 3 większe ryzyko płaskiego, niskiego uderzenia.
Im podłoże jest bardziej miękkie tym piłka leci bliżej i gorzej bo brakuje jej kompresji o ziemię.

3. Cierpliwości !
Hcp 36 i 1,5 roku gry to początek drogi golfowej i do handicapu 18 można dojść wyłącznie z ironem 5, a nawet z ironem 7, przy dobrej precyzji.
Prosze przeanalizować średnie odległości na par 3, 4 i 5 na których gra Pana córka.
Okaże się, że uderzając precyzyjnie może być w 80% przypadków bez problemów na greenie w regulation bez użycia wood 3, przy w miarę dobrym driverze.

4. Proszę się nie przejmować mokrą ziemią, nawet hcp 7-8 mają z nią problemy.
Trzeba po prostu ćwiczyć i ćwiczyć właśnie z mokrej ziemi.

Tak więc.
a. Sugerujemy odstawienie wooda 3 do czasu hcp 18, no może hcp 20.
b. Jeżeli mimo wszystko córka chce uderzać woodem to sugerujemy wood 5 lub hybrydę
c. Jeżeli mimo to córka chce grać woodem 3, to proszę ustawić piłkę jak opisane w zasadach technicznych powyżej. 

Sytuacja

Próbujesz różnych sposobów na wydłużenie odległości uderzania ironami i woodami ?
Bez ingerowania w samą technikę swingu możesz to osiągnąć jednym prostym elementem.

Technika

Wykonując downswing i impakt skoncentruj się na swojej lewej nodze.
Wyobraź sobie, że jest ona kotwicą przytrzymującą Twoje ciało przy ziemi. Gdyby nie ona, ciało odleciałoby w przestrzeń po impakcie.
W samym momencie kontaktu z piłką Twoja lewa noga powinna się wyprostować, ale pozostać mocno na ziemi.

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Sytuacja

Jedną z przyczyn slajsu może być zbyt szybkie obracanie główki kija w backswingu.

Technika

Aby temu zapobiec spróbuj w trakcie backswingu trzymać lewy biceps (dla praworęcznych) przyciśnięty do piersi.
Ruch Twoich nadgarstków będzie w ten sposób zablokowany, kij będzie bardziej naturalnie szedł po płaszczyźnie uderzenia, a ciało będzie bardziej połączone w jedność z rękami i ramionami.

Więcej o tym jak uderzać prosto driverem, jak unikać slajsu i jakie ćwiczenia wykonywać dowiesz się w zakładce "Handicap Golf/ Długa gra/ Błędy"
http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-4.php

oraz "Handicap Golf/ Tee shot"
http://www.handicapgolf.pl/hg-teeshot-1.php

Sytuacja
Większość dobrze grających golfistów (w okolicach handicapu 10) wie, że aby zagrać piłkę podkręcaną typu fade lub draw należy otworzyć lub zamknąć postawę.
Natomiast nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że w postawie nie chodzi tylko o położenie nóg ale również całego ciała i głowy.

Technika
Jeżeli chcesz zagrać draw stań normalnie do piłki. Następnie zamknij postawę ale skręcając całe ciało i głowę w osi pionowej zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Jeżeli w normalnej postawie Twoje oczy, nos, ramiona, biodra są ustawione na godzinę 12, to skręcając ciało ustaw je na godzinę 12.30 lub 13.00.
Szczególnie zwróć uwagę na linię oczu, która powinna biec na ukos piłki.
Łopatka kija pozostaje w tej samej pozycji jak w postawie normalnej.
Do uderzenia draw piłka powinna znaleźć się ciut bardziej po środku postawy.
Dla fade robisz wszystko podobnie, jedynie obracasz ciało przeciwnie do wskazówek zegara na godzinę 11.30 lub 11.00.
Do uderzenia fade piłka powinna znaleźć się ciut bardziej w stronę lewej stopy.

Poczytaj też zakładkę http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-5.php, o trajektoriach.
Tam napisane jest w detalach jak ćwiczyć draw i fade.

Sytuacja
Aby osiągnąć biegłość uderzeń typu fade czy draw (oraz celowy hook i slice) należy ćwiczyć różne tory skręcania lotu piłki. Czasem na driving rangu w powodu braku przeszkód naturalnych jest to utrudnione.

Rozwiązanie
Następnym razem, ćwicząc ten rodzaj uderzeń, postaw na 2-3m przed piłką dwa koszyki do piłek jeden na drugim. Możesz też wbić w ziemię pionowy pręt.
Następnie uderzając draw piłka powinna minąć tę przeszkodę po prawej stronie (dla praworęcznych), a w fade po lewej.
Przesuwając tę przeszkodę coraz bardziej w prawo lub lewo, uczysz się sterować coraz bardziej zakrzywionym torem lotu.

Poczytaj też dokładnie zakładkę http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-5.php, o trajektoriach.
Tam napisane jest jak ćwiczyć draw i fade.

Sytuacja
Czujesz, że Twój backswing nie jest taki jak chciałbyś. Rozumiesz poszczególne fazy tego ruchu (takeaway, skręt przedramion) ale trudno Ci to wykonać w praktyce.

Rozwiązanie.
Spróbuj wykonać pełny backswing, ale w taki sposób żeby trwał on pełną minutę.
Podziel całą strefę backswingu tak jak tarczę zegara na 6 godzin – 18, 19, 20, 21, 22 i 23.
W setupie masz swoją lewą rękę (dla praworęcznych) skierowaną na godzinę 18.

Następnie zacznij wykonywać backswing ale tak, aby przejście na kolejną godzinę trwało 10 sekund.
Jest więc to tempo bardzo, bardzo wolne.
Nie zatrzymuj się na poszczególnych godzinach, ruch jest bardzo wolny ale ciągły.
Ćwiczenie to możesz wykonywać 5 minut codziennie rano przed pójściem do pracy, a nawet kilka razy w ciągu dnia.
Pomaga on mięśniom zapamiętać prawidłową sekwencję i nauka jest znacznie szybsza.

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Sytuacja
„Sway” to przesunięcie ciężaru za bardzo na prawo (dla praworęcznych) w trakcie backswingu.
Robiąc „sway” nie tylko przesuwamy cały ciężar ciała na prawą stopę, ale wręcz pochylamy całe ciało w prawo, przesuwając prawe kolano w prawo.
Powodować to może tzw. „fat” lub „thin” shot czyli uderzenie w piłkę lub znacznie przed piłką,
a w każdym przypadku gorszy kontakt przy impakcie.

Rozwiązanie
Wykonując setup, czyli ustawiając się do piłki, wsuń pod prawą stopę (a tak naprawdę pod jej zewnętrzną część) mały klin (podkładkę). Spowoduje to, że prawa stopa będzie lekko (maksimum 0,5-1 cm) pochylona do wewnątrz.
Utrudni to znacznie jakiekolwiek jej pochylenie się na zewnątrz (sway) w trakcie backswingu.

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Sytuacja
Lewa stopa (dla praworęcznych) powinna w momencie impaktu (uderzenia piłki) pozostać „jak wmurowana”.
Efektem jest znacznie dalszy i bardziej precyzyjny lot piłki.
Poruszenie stopy w momencie impaktu (najczęściej jej otwarcie się w lewo) zmniejsza dystans oraz może spowodować różne niekontrolowane trajektorie lotu.

Rozwiązanie
W setupie połóż na wierzchu prawej stopy (na bucie) małą monetę. Następnie ćwicz sam swing bez uderzania piłki. Moneta powinna zawsze pozostać na miejscu.
Gdy opanujesz to bez uderzania piłki spróbuj normalnego swingu wraz z uderzeniem.
Zobaczysz jak stanie się płynny i spokojny, jeżeli nie będziesz chciał, aby moneta ześlizgnęła się z Twojego buta.
To doskonałe ćwiczenie na opanowanie „wmurowanej” lewej stopy.

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Sytuacja
Każdy w miarę zaawansowany golfista wie, że najważniejszą częścią całego swingu jest moment kontaktu łopatki kija
z piłką. Łopatka powinna być idealnie prostopadła do kierunku uderzenia, a kąt natarcia łopatki adekwatny do wybranego kija i zamierzonego lotu piłki.

Rozwiązanie
Wykonując swing i uderzenie, spróbuj pomyśleć o roli Twoich rąk i dłoni.
Prawa ręka i dłoń (dla praworęcznych) mają za zadanie dobrze ustawić kąt natarcia łopatki.
Im bardziej będą one z przodu, tym ten kąt będzie się zmniejszał i piłka poleci niżej.

Lewa ręka i dłoń (dla praworęcznych) sterują obrotem łopatki.
Im bardziej będą one „zamykać” łopatkę tym bardziej piłka poleci w lewo lub będzie hook.

Ideałem jest gdy nasza kontrola nad prawą i lewą ręką i dłońmi spowoduje, że kąt natarcia będzie naturalny dla danego kija, a łopatka w momencie kontaktu będzie prostopadle do kierunku uderzenia.

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Jeżeli przy uderzeniach z tee obserwujesz wyraźną tendencję do uderzeń push lub pull, spróbuj kontrolować tylko dwie części Twojego ciała - brzuch i biodra.

Jeżeli masz tendencję do uderzeń pull i pull-hook (w lewo dla praworęcznych) może to oznaczać, że za mało obracasz biodrai brzuch i Twoje ręce okręcają się wokól ciała.
Popracuj na tzw. synchronizacją tj. prawie równoczesnym ruchem do przodu bioder i górnej połowy ciała.
Po uderzeniu Twój pępek powinien wyraźnie wskozywać cel.
Wykonuj swing wolno, aby Twoje ciało zapamietało prawidłową sekwencję.

Jeżeli masz tendencję do uderzeń typu push i push-slice może to znaczać, że zbyt szybko unosisz górną cześć ciała po uderzeniu lub że masz zbyt szybki ruch biodrami.
Spróbuj dłużej po uderzeniu utrzymywać stały kąt pochylenia kręgosłupa w stosunku do ziemi (ten sam jak w setupie)
i zwolnij ruch bioder.
Być może zaczniesz najpierw wykonywać hook lub pull, ale to jest łatwiejsze do opanowania (patrz wyżej).

Zapoznaj się też z zakładką http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php, w której omawiamy różne aspekty techniczne długiej gry i full swingu.

Problem
Twoja precyzja z odległości ponad 150m pozostawia wiele do życzenia.
Trafiasz w green z mniejszych odleglości ale im dalej, tym Twoja precyzja się pogarsza.

Rozwiązanie
Jedną z dobrych metod na polepszenie precyzji uderzeń z odległości większych od 150m jest zastąpienie długich ironów wodami lub hybrydami.
Można wyeliminować iron 5 zastępując go hybrydą oraz irony 4 i 3 zastepując je woodami 7 i 5.
Irony od 5 w dół są znacznie trudniejsze technicznie i zamiana ich na w/w kije może spowodować zwiększenie dokładności uderzeń, a na pewno zmniejszenie ilości złych uderzeń.
Zwycięzca ubiegłorocznego turnieju PGA Championship Y.E. YANG nie używa w ogóle ironów poniżej 6, które zastąpił hybrydanmi i woodami.

Ben Hogan mówił, ze najtrudniej jest zagrać prosto.
Oczywiście żaden początkujący się z nim nie zgodzi, bowiem piłki podkręcane
to w golfie już wyższa szkoła jazdy.

Może najpierw ustalmy co to takiego jest fade i draw bowiem wiele osób nie do końca rozumie o jaki lot piłki chodzi.
Opiszemy to dla praworęcznych graczy.

Wyobraź sobie, że stajesz twarzą do celu którym jest flaga i green oddalone o 150m.
Masz zamiar trafić jednym uderzeniem na green.
Możesz to zrobić co najmniej 3 sposobami.
Uderzyć piłkę prosto, zagrać fade lub draw.

Piłka prosta jest …. prosta.
Leci od miejsca w którym się znajdujesz po linii prostej na green, niżej lub wyżej ale po linii prostej.

W przypadku uderzenia fade piłka startuje z Twojego miejsca lekko w lewo od linii prostej, leci po łuku i po przeleceniu mniej więcej połowy dystansu zaczyna powracać na linię prostą, aby na końcu spaść dokładnie na linii prostej łączącej Ciebie i green.
Tor lotu piłki wygląda mniej więcej tak (ciągła czerwona linia).

To odchylenie w lewo od linii prostej łączącej Ciebie i green może wynosić od kilku do kilkunastu metrów, w zależności od pożądanego efektu.
Przerywana czerwona linia pokazany bardziej zaakcentowany, podkręcony fade.

Im podkręcenie jest większe tym odległość uzyskana danym kijem będzie krótsza.
Należy to uwzględnić dobierając kij do dystansu.

Bardzo ważne jest zrozumienie, że przy uderzeniu fade piłka spada prawie dokładnie na linii prostej łączącej Ciebie i green.

Przy uderzeniu typu draw jest odwrotnie tj. piłka startuje w prawo od celu.


Przerywana czerwona linia pokazany bardziej zaakcentowany, podkręcony draw.
Piłka poleci trochę dalej aniżeli normalnie dla danego kija, co również należy uwzględnić przy jego doborze.

Bardzo wiele osób myli uderzenia draw i fade z uderzeniami typu hook i slice.
Osoby te myślą, że wystarczy iż piłka jest podkręcana i leci po łuku aby dane uderzenie było fade lub draw.
Nic bardziej mylnego.

Aby uderzenie było fade lub draw piłka musi spaść NA LINII PROSTEJ łączącej Ciebie w momencie uderzenia i Twój cel.

W uderzeniu typu slice piłka spada po prawej stronie celu.
Wygląda to tak.

 

Przerywana czerwona linia pokazany bardziej zaakcentowany, podkręcony slice.

W uderzeniu typu hook piłka spada bardziej po lewej stronie celu.

Przerywana czerwona linia pokazany bardziej zaakcentowany, podkręcony hook.

To podstawowa różnica pomiędzy fade-slice i draw-hook.

A oto 2 ważne rzeczy, które dzieją się w uderzeniach typu fade i draw.

a. Dystans – uderzając fade piłka poleci generalnie wyżej i bliżej.
Można średnio przyjąć 10 metrów wyżej i 10 metrów bliżej.
A więc uderzając fade bierze się na ogół kij o jeden numer niższy do danego dystansu
Przy uderzeniach draw jest odwrotnie, piłka leci niżej i dalej.
Można średnio przyjąć 10  metrów niżej i 10 metrów dalej.
Możliwe jest wiec zagranie kijem o numer wyższym niż wynika to z dystansu.

Bardzo, bardzo dobrzy gracze potrafią oczywiście również uderzać niski fade
i wysoki draw, ale to już naprawdę wyższa szkoła jazdy.
Zawodowcy z PGA potrafią uderzyć na życzenie 6 trajektorii tj. niski, średni i wysoki fade oraz draw.

b. Toczenie się piłki
Po upadku (na green lub fairway) piłka uderzona fade potoczy się kilka lub nawet kilkanaście metrów dalej w prawo. Po draw potoczy się w lewo.
Po fade piłka zatrzyma się szybciej niż po draw bowiem ma większą rotację wsteczną.

Kiedy się uderza fade i draw ?

Uderzenie podkręcane typu fade i draw uderza się w kilku sytuacjach:

a. Indywidualne preferencje gracza.
Jego budowa ciała, technika, styl itp. powoduje, że naturalnie uderza on fade lub draw.

b. Przeszkoda (np. drzewo) znajdująca się na prostej linii dzielącej gracza od jego celu.
Może ominąć on tę przeszkodę uderzeniem fade lub draw.

c. Kierunek zagięcie się fairwaya.
Jeżeli jest to tzw. „dog leg” w prawo to można grać tee shot jako fade, jeżeli w lewo to draw.
Kiedyś zawodowcy znacznie częściej używali tego typu uderzeń do sterowania lotem piłki by omijać przeszkody i sterować lotem piłki w zależności od fairwaya.
Obecnie postęp technologiczny sprzętu powoduje, że mogą oni uderzyć ….. ponad przeszkodą po linii prostej.

d. Usytuowanie dołka na greenie.
Jeżeli dołek jest trudno dostępny (np. chroniony bunkrem) i położony po prawej stronie greenu, uderzenie fade jest bezpieczniejsze i korzystniejsze.
Piłka spadnie w bezpiecznej części greenu i potoczy się trochę w stronę dołka.
Odwrotnie przy draw.
Mistrzem tego rodzaju uderzeń i wykorzystania toczenia się po upadku piłki na green był Jack Nicklaus. Jego szanse na birdie były znacznie większe wskutek tego, że piłka po upadku turlała się jeszcze w prawo lub lewo w stronę dołka.

e. Boczny wiatr.
Jeżeli jest boczny wiatr w stosunku do linii łączącej gracza i cel, to można grać fade lub draw pod ten wiatr.
Jeżeli wiatr wieje z lewej to można grać draw, jeżeli z prawej to fade.
Pomaga to przezwyciężyć siłę wiatru i powoduje, że lot piłki jest bardziej przewidywalny.

Na zakończenie warto dodać, że zawodowcy wolą uderzenia typu fade, bowiem po nich, w momencie upadku piłka toczy się krócej, jest bardziej przewidywalna.
Mówi się nawet „Fade it to made it”.

Dlaczego te uderzenia są tak trudne dla początkujących ?

Otóż zarówno fade jak i draw uzyskuje się odpowiednim ustawieniem ciała do piłki
i linii uderzenia w setupie oraz odpowiednim usytuowaniem piłki w stosunku do stóp.
Poniżej przedstawiamy to ustawienie dla uderzenia typu fade.
Zielona linia to linia ustawienia stóp, a czerwona to linia prowadzenia łopatki kija.


Dla draw wygada to odwrotnie.
Zielona linia to linia ustawienia stóp, a czerwona to linia prowadzenia łopatki kija.

Jeżeli będzie to prawidłowe, to fade i draw „wyjdą” same.

Pod 2 warunkami:
a. Swing musi być bardzo stały tj. kij zawsze musi stykać się z ziemią i piłką w tym samym miejscu
b. Swing musi być poprawny technicznie – transfer ciężaru ciała, droga łopatki kija, elastyczność nadgarstków

A właśnie te dwa warunki są bardzo trudne dla początkujących.
Ich łopatka idzie różnymi drogami, kij styka się z piłką i ziemią czasem nawet o 1 cm w różnym miejscu itp. itd.
To właśnie powoduje, że tak trudno im zagrać fade lub draw.

Tego typu uderzenia należy zacząć ćwiczyć w okolicach handicapu 18 i powinno się je mniej więcej opanować w okolicach handicapu 8.
Wtedy zastosowanie ich na polu pozwoli uzyskać 1-3 uderzenia mniej co przełoży się na obniżenie handicapu do 5-6.

Jak ćwiczyć fade lub draw i jakie są detale, które decydują o poprawnym wykonaniu tego uderzenia ?

O tym możesz przeczytać w zakładce Handicap Golf/Długa gra/Trajektorie
http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-5.php

Sytuacja
Uderzasz piłkę która leży „pod górkę”.
Zauważyłeś, że bardzo często robisz „hook” albo piłka leci zbyt bardzo w lewo od celu.

Rozwiązanie
Uderzając „pod górkę” mamy utrudniony skręt bioder w downswingu.
Trudno jest bowiem przezwyciężyć naturalną siłę grawitacji, która ściąga nas w dół wzniesienia,
przy prawidłowym setupie (ramiona równolegle do pochyłości).
Ramiona i górna część ciała „okręcają się” naturalnie wokół osi kręgosłupa, a brak podobnego skrętu bioder powoduje hook lub pull.
Aby piłka trafiła w cel, mamy dwa rozwiązania
a. Kompensacja w prawo – ustawiając się do uderzenia, mierzymy znacznie bardziej w prawo.
Piłka wykona hook, ale trafi w cel.

b. Inny kij – bierzemy kij o 1 lub 2 numery niższy tj. np. iron 5 zamiast iron 7.
Wykonujemy niepełny backswing (lewa ręka na godzinę 9 maksymalnie) i uderzamy bez skrętu po impakcie. Piłka leci bliżej (bo wyżej i niepełny backswing), ale właśnie dlatego bierzemy dłuższy kij, i poleci prosto.

My zalecamy to drugie rozwiązanie.
Więcej o technice swingu możesz poczytać w zakładce http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php

Sytuacja
Slajsujesz i mimo różnych ćwiczeń i porad zdarza się to nadal.

Rozwiązanie
Spróbuj dość radykalnie „wymusić” Twój ruch w downswingu w inside-out.
Do tego ćwiczenia potrzebny Ci będzie partner i opisujemy je dla praworęcznych.

Stań jak normalnie do ustawiasz się do setupu, ale pochyla bardziej górną połowę ciała w prawo, mając uczucie,
że naciskasz nią na prawe biodro.
Twoje ramiona pochylą się, prawe będzie znacznie niżej niż lewe.
Wykonaj normalny backswing aż do końca.

Następnie Twój partner niech przytrzyma z przodu Twoje lewe ramie.
Stoi on na linii uderzenia i dwoma rękami blokuje Twoje lewe ramię (bark).

Ty musisz powoli zacząć downswing, ale blokada Twoje lewego barku przez partnera, wymusi u Ciebie konieczność wyraźnego ruchu inside-out, będziesz musiał jeszcze bardziej pochylić prawy bark aby móc wykonać downswing.
Doprowadź w ten sposób łopatkę kija do pozycji impaktu.

Powtórz to ćwiczenie 10 razy bardzo powoli, a następnie uderz 5-7 piłek, starając się wykonać podobny ruch.

Spróbuj tez koniecznie najlepszego ćwiczenia na wyleczenie ze slajsu – „baguette”, które opisane jest w części http://www.handicapgolf.pl/hg-teeshot-6.php

Problem
Nie wiesz z jaką dokładnie prędkością robić backswing.
Wiesz, że ma być wolniej aniżeli downswing ale nie możesz uchwycić dobrego rytmu.

Rozwiązanie
Wyobraź sobie że shaft Twojego kija jest ze szkła i to na dodatek dosyć kruchego.
Teraz wykonaj backswing tak aby nie złamał się.
Ta wizualizacja bardzo pomaga wykonać spokojny i płynny backswing, po którym powinien nastąpić dynamiczny downswing i uderzenie.
Zobacz też sekwencje i technikę swingu opisaną w części http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php

Problem
O co tak naprawdę chodzi w technice swingu, czyli grze ironami i woodami ?
Do czego służą wszystkie ustawienia ciała oraz zalecenia techniczne dotyczące ruchów poszczególnych elementów naszego ciała.

Wyjaśnienie
Można powiedzieć, że są tylko 3 cele, które należy zrealizować aby wykonać prawidłowy swing.
1. Należy uderzyć piłkę wystarczająco daleko (odpowiednio do danego kija)
2. Należy uderzyć piłkę w zamierzonym kierunku (na ogół prosto na cel)
3. Należy uderzyć piłkę w taki sposób, aby poleciała trajektorią pionową adekwatną do danego kija (wyżej dla krótkich ironów, niżej dla długich i woodów)

Aby osiągnąć te 3 cele wystarczy ćwiczyć tylko 4 elementy swingu – rytm i tempo, setup (postawa), skręt ciała oraz kontakt
z piłką.
Zła wiadomość jest taka, że podstawowe elementy swingu grip, setup, takeaway, backswing, downswing, follow through, należy mieć już opanowane na poziomie handicapu 18.

Odległość wynika z dobrego tempa, rytmu oraz kontaktu z piłką.
Kierunek wynika z ustawienia (setupu) i odpowiedniego skrętu ciała.
Trajektoria lotu wynika z kontaktu z piłką.

Jeżeli po osiągnięciu handicapu 18 (przedtem również, ale należy też ćwiczyć wszystkie fazy swingu), będziemy ćwiczyli tylko te 4 elementy, to nasz postęp będzie bardzo, bardzo szybki.

Jak ćwiczyć te 4 elementy ?

1. Odległość
Należy wykonywać cały swing w bardzo określonym rytmie.
Backswing powinien być 2-3 razy  wolniejszy niż downswing. Na naszych stronach (http://www.handicapgolf.pl/62HandicapgolfTourTempo.php) należy pobrać plik z odpowiednim tempem (sugerujemy tempo 33/11).
Następnie należy odbijać piłki trzymając się tego tempa.
Zawsze, na każdym treningu !
Spowoduje to „wdrukowanie” tego tempa i rytmu do naszej świadomości i potem na polu również będziemy nim grali.
Jako dodatkowe ćwiczenie można próbować uderzać piłkę, wykonując backswing 3 razy wolniej niż normalnie.

Dlaczego tego typu rytm powoduje zwiększenie odległości ?
Jak wiadomo odległość jest efektem prędkości główki kija i kontaktu z piłką.
Do tego drugiego elementu wrócimy za chwilę.
Aby uzyskać prędkość główki kija należy wykonać zamach (backswing) i uderzenia (downswing).
Uderzenie nie może być bardzo szybkie, jeżeli zamach był już szybki.
Tak się nie da.

Robiąc szybki zamach, musimy na jego końcu zatrzymać kij (aby zacząć uderzenie) i do tego używamy określonej siły.
Im szybszy jest zamach, tym większej siły do jego zatrzymania potrzeba.
Im wolniejszy, tym mniejszej i tym szybciej przejdziemy do uderzenia czyli downswingu.
Tak więc chcąc uzyskać większą odległość myślmy w kategoriach wolno, wolno i szyyyyyybkooooo !
Płynnie i swobodnie, bez szarpnięć i gwałtownych ruchów.
Inne elementy swingu (nieruchoma głowa, zablokowane lewe kolano w momencie impaktu itp.) pomogą nam uzyskać dużą odległość, ale rytm swingu i jego tempo są najistotniejsze.

2. Kierunek
Istnieją tylko 3 możliwe kierunku lotu piłki golfowej po uderzeniu, pod warunkiem, że w momencie kontaktu z piłką łopatka kija była ustawiona prostopadle do kierunku uderzenia.
Kierunki te to prosto, w prawo od celu (Push) i w lewo od celu (Pull).
Jeżeli łopatka była pod kątem w momencie kontaktu z piłką to da to slajs lub hook.
Od czego zależy lot prosto, innymi słowy co należy zrobić, aby piłka leciała tam gdzie chcemy a nie na prawo lub lewo od celu ?
Kierunek lotu piłki zależy od 3 rzeczy:
a. Gripu czyli uchwytu kija
b. Setupu czyli postawy przed wykonaniem swingu
c. Prawidłowego swingu – skręt ciała i kontakt z piłką w określonym momancie

ad a. Grip
Dobry grip to taki, gdy po wykonaniu backswingu łopatka kija, bez dodatkowych manipulacji znajdzie się w tej samej, prostopadłej pozycji w stosunku do piłki i kierunku.
Dobry grip należy ćwiczyć tak samo jak inne elementy swingu tj. chwyt-rozluźnienie, chwyt-rozluźnienie. 5-6 serii przed każdym treningiem.

ad b. Postawa (setup)
Dobrą postawę należy ćwiczyć kładąc na ziemi kij skierowany w kierunku celu i ustawiając się w stosunku do niego.
Linie łączące stopy, kolana, uda, barki, oczy oraz linia bioder powinny być równolegle do leżącego kija.
Setup ćwiczymy podobnie jak grip tj. setup-przyłożenie kija do piłki-odejście itd.

ad c. Skręt ciała
Podstawą swingu jest skręt górnej części ciała, a nie jego boczne przesunięcie w prawo i w lewo.
Skręt następuje w we wszystkich górnych częściach ciała tj. biodrach i ramionach.
Jednym z największych błędów swingu, uniemożliwiających prawidłowe uderzenie, jest tzw. sway, czyli przesunięcie ciała w prawo w trakcie backswingu.

Jak ćwiczyć prawidłowy skręt ciała ?
Stań w pozycji setup i weź iron 7.
Następnie wyobraź sobie linię będącą przedłużeniem kręgosłupa w górę i w dół (patrz zdjęcia)

   

Następnie wykonując backswing myśl o tym, aby ta linia stała się osią skrętu i obrotu.
Twoje ciało nie może się odchylić od tej linii w prawo.
Wykonaj tak 10 skrętów (back swingów), a w 11 uderz piłkę.
I tak od 3 to 5 serii.

3. Trajektoria
Dobrą trajektorię pionową lotu piłki zapewnia dobry kontakt z piłką tj. uderzenie centralną częścią główki kija (sweet spot) oraz uderzenie piłki, gdy kij (iron) idzie jeszcze trochę do dołu.
Piłka jest wtedy jakby przyciśnięta do ziemi, powstaje prawidłowy divot i bardzo dobry kontakt.
Dzięki temu uderzamy dalej, a trajektoria pionowa lotu piłki jest adekwatna do danego kija.

Jak ćwiczyć dobry kontakt ?
Proponujemy zacząć od krótkiego pitchingu, przechodząc potem do długiego pitchingu i do full swingu.
Kładziemy na ziemi kij, prostopadle do kierunku uderzenia.
Piłkę kładziemy najpierw ok. 50 cm przed kijem.



Następnie zaczynamy ćwiczyć krótki pitching. Chodzi o to aby kij którym uderzamy piłkę nie dotknął kija leżącego na ziemi. Po kilkunastu uderzeniach umieszczamy piłkę 30 cm przed kijem na ziemi
i znowu wykonujemy kilkanaście uderzeń.
Powinniśmy być w stanie uderzać czysto piłkę która znajduje się 15 cm przed leżącym kijem.
Gdy krótki pitching mamy opanowany w ten sposób, przechodzimy do długiego pitchingu, a więc do większego zamachu. Następnie to samo w full swingu z ironem 7.
Regularnie i systematyczne powtarzanie tego ćwiczenia znacznie polepszy nasz kontakt z piłką.

Reasumując, spróbujmy w okresie 2 tygodni ćwiczyć swing wykonując tylko 3 ćwiczenia.
1. Wolny backswing, szybki downswing – tempo i rytm.
2. Skręt ciała – obrót wokół linii
3. Kontakt z piłką – leżący na ziemi kij

Gwarantujemy, że jakość swingu oraz prawidłowy kierunek lotu piłki poprawią się szybko i znacząco.

Manuel de la Torre to jedna z legend golfa.
Jest jednym z zaledwie kilku nauczycieli golfa, którzy znaleźli się World Golf Hall of Fame nauczycieli golfa, jak również PGA Hall of Fame, czyli graczy.
Jego podejście do nauki golfa jest unikalne i bardzo upraszcza naukę swingu.
Manuel trenował zarówno gwiazdy z PGA i LPGA Tour, jak i zwykłych amatorów.
Każdy z nich po kilku treningach mówił o koncepcji Manuela de la Torre - „nie wiedziałem, że swing golfowy może być taki prosty”.

Przygotuj się więc na swego rodzaju szok dotyczący Twojej dotychczasowej wiedzy golfowej, na temat techniki swingu i jego nauki.
Nie obawiamy się reakcji golfistów z handicapami powyżej 25, oni i tak będą otwarci na każdą nową koncepcję, która pomoże im w miarę szybko obniżyć ich handicap.
Natomiast golfiści z handicapami poniżej 18, a w szczególności poniżej 10 mogą być bardzo zaskoczeni, zdziwieni i wręcz odrzucać tę koncepcję.
Często argumentem tego typu graczy jest „przecież doszedłem do handicapu 12, 9 lub 6 stosując ogólnie przyjęte zasady
i koncepcje”.

Tego typu golfistom możemy zadać tylko dwa pytania:
1. OK, masz handicap 7, ile czasu zajęło Ci dojście do tego handicapu i czy wiesz, że mogłeś ten czas skrócić o połowę ?
2. OK, masz handicap 7, grasz dobrze w golfa. A czy myślałeś o handicapie 2 lub 3 ? Chciałbyś do niego dojść w ciągu 1-2 lat od teraz ?

Jeżeli odpowiedzi na te 2 pytania są „Jak ?” na pierwsze i „Tak” na drugie, to zachęcamy do wypróbowania koncepcji Manuela de la Torre w okresie miesiąca treningów.
Jeden z amatorów z handicapem 7,3 po zaledwie 2 tygodniach ćwiczeń zszedł na 9 dołkach po raz pierwszy w życiu poniżej 36 !

Gotowi na szok ?
OK.

Aby najlepiej zrozumieć podejście Manuela do swingu golfowego wykonaj 3 proste ćwiczenia.
1.Wyobraź sobie, że stoisz nad piłką golfową, którą masz uderzyć.
Napisz na kartce w 5-6 zdaniach co robisz, o czym myślisz, co poruszasz i na co zwracasz uwagę aby wykonać dobry swing
i uderzyć piłkę idealnie na cel.

2. Usiądź przy stole i postaw na nim pustą szklankę oraz pełną butelkę.
Następnie wstań, weź ze stołu szklankę i przenieś ją na sąsiedni stół lub do innego pokoju.
Wróć, usiądź, a potem zrób to samo z butelką.

3. Wyobraź sobie, że masz lekcje ze swoim Pro. Wykonujesz uderzenia, on stoi i patrzy.
Po kilku dobrych uderzeniach nagle wykonujesz 2-3  złe uderzenia (np. top shot, fat shot, slice itp.).
Co wtedy robisz ? O co pytasz Pro ?

Zanim wyjaśnimy co na ten temat mówi Manuel de la Torre i jaki to ma związek z jego koncepcją
naprawdę zrób to !
Napisz na kartce odpowiedzi na pkt. 1 i 3, a pkt 2 po prostu wykonaj.

Tak więc wykonałeś (aś) 3 zalecane przez nas ćwiczenia.
Oto ich omówienie.

Ćwiczenie 1-  Swing
Manuel bardzo często proponował swoim uczniom odpowiedź na pytanie co robią aby wykonać poprawny swing.
Ich odpowiedzi generalnie brzmiały następująco.
„Ustawiam się w setupie, mając piłkę pośrodku postawy. Następnie staram się wykonać jednoczęściowy takeaway będący pierwszą częścią backswingu. Moja prawa stopa nie porusza się, gdy skręcam ciało w backswingu.
Downswing staram się zacząć lewym biodrem, przenosząc ciężar ciała na lewą stopę.
Moja głowa nie odrywa się od piłki, jest skierowana w dół w trakcie impaktu.
W follow-through, staram się bez wysiłku zamknąć nadgarstki.”

Też tak lub podobnie napisałeś (aś) i tak się starasz ?

Otóż Manuel ustawiał wtedy piłkę przed graczem i prosił go o ustawienie się w setupie.
Następnie zabierał mu kij i prosił o uderzenie piłki.
Gdy gracz mówił „Ale czym, nie mam przecież kija”, Manuel odpowiadał „Przecież w Twoim opisie poprawnego swingu
i dobrego uderzenia nigdzie nie wspomniałeś o kiju”
Rozumiecie :-) ?
Istotą swingu wg Manuela nie są ruchy ciałem ale ruch kijem golfowym – ciało samo zrobi to co do niego należy pod pewnymi warunkami o czym będzie dalej.

Ćwiczenie 2 – Szklanka i butelka
Zrobiłeś to ćwiczenie przenosząc pustą szklankę i pełną butelkę.
Odpowiedz teraz
a. Jak mocno ściskałeś szklankę a jak mocno butelkę ?
b. Które mięśnie uruchamiałeś aby wstać z krzesła, wziąć szklankę (lub butelkę) i co robiłeś ze swoim ciałem aby iść ?
c. Gdzie patrzyłeś biorąc szklankę (lub butelkę) ?
d. Co robiłeś z głową ?

Jak sobie doskonale zdajesz sprawę – nie wiesz tego, to wszystko były nieświadome i  automatyczne ruchy.
Manuel uważa, że ze swingiem jest tak samo. Masz uderzyć kijem w piłkę, a Twoje ciało samo wykona niezbędne ruchy pod warunkiem, że pozwolisz mu na to.

Ćwiczenie 3 – Złe uderzenia
W 99% przypadków ćwiczący po wykonaniu kilku dobrych uderzeń i potem nagle 2-3 złych pyta się Pro „Co zrobiłem źle, że zatopowałem, zrobiłem slajs itp. ?”
Praktycznie nikt nie zapyta się „Co powinienem był zrobić aby uderzenie było dobre ?”

Manuel nazywa to postawą Negatywną lub Korygującą.
Postawa Negatywna polega na szukaniu błędów i próbie eliminowania ich.
Nasza uwaga jest wtedy skupiona na błędnych ruchach i próbach ich unikania.
Postawa Korygująca polega na poszukiwaniu ciągłej korekty zaobserwowanego błędu.
Robię slajs ?
Postaram się wzmocnić chwyt, ustawić bardziej w lewo, prowadzić kij bardziej płasko itp.

Obie te postawy do niczego dobrego nie prowadzą.
Poprawną postawą jest postawa Pozytywna tj. co muszę zrobić aby uderzenie było poprawne i piłka poleciała jak chcę.
Gdy ktoś pytał Manuela „Jakie błędy właśnie popełniłem w swingu ?”
Manuel odpowiadał „A co, chcesz je zapamiętać żeby je jeszcze raz powtórzyć :-) ?”

Błędy są nieważne, zrobiłeś cos źle ? Zapomnij o tym i w kolejnym uderzeniu postaraj się zrobić wszystko poprawnie zamiast w nieskończoność korygować błędy, czy się na nich koncentrować.

Ponieważ podobne sytuacje zdarzały się bardzo często znamy też różne możliwe reakcje golfistów na powyższe wyjaśnienia.
Oto one i ich omówienie.

Ćwiczenie 1 –Swing
Reakcje i komentarze większości golfistów
a. No tak ale przecież wszyscy Pro uczą ruchów ciałem
b. Na tak ale przecież ruszając prawidłowo ciałem spowoduję, że kij sam trafi tam gdzie należy
c. To co wszyscy dotychczasowi Pro się mylili ?

Odpowiemy przykładem z innej dziedziny.
Pod koniec lat 80 i na początku lat 90 absolutnym liderem w oprogramowaniu mikroinformatycznym był Microsoft. Firma Apple produkująca nie tylko oprogramowanie ale i komputery była numerem dwa. System informatyczny Microsoftu MSDOS był bardzo skomplikowany i bez minimum kilkudniowej nauki nikt nie potrafił się posługiwać komputerem.
Komputery Apple były takie jak są obecnie wszystkie komputery, miały myszkę i prosty program, co pozwalało każdemu użytkownikowi po 2-3 godzinach spokojnie posługiwać się komputerem.
Dlaczego więc to Microsoft był liderem na rynku ?
Miał znacznie lepszy marketing :-)
Jego system nie był zły, był tylko trudny i skomplikowany.

Podobnie jest ze swingiem.
Nie ma nic złego w tradycyjnej nauce swingu posługującej się ruchem części ciała.
Stosując ją można nauczyć się swingu.
Ale w ciągu jakiego czasu ?

Manuel de la Torre uważa, że swing golfowy to bardzo prosty ruch i każdy może nauczyć się go bardzo szybko, pod warunkiem prawidłowej metody nauczania.
Jakiej o tym będzie dalej.

Aby jeszcze lepiej zilustrować jego bardzo logiczne podejście omówmy krótko problem uchwytu kija czyli tzw. gripu.
Każdy kto miał nawet kilka lekcji z Pro zapamiętał z pewnością, że dobry chwyt to taki, w którym
oba V utworzone pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym obu dłoni są skierowane na prawe ramię (dla praworęcznych).
To między innymi gwarantuje poprawny chwyt kija.
OK.

Teraz wyobraź sobie że grasz w tzw. hand ball czyli uderzasz miękką piłkę podobną do tenisowej samymi dłońmi (praworęczni prawą a leworęczni lewą).
Uderzając piłkę chcesz aby poleciała ona prosto.
W którą stronę będzie skierowana dłoń (jej wnętrze) w momencie uderzenia ?
Oczywiście w kierunku tego uderzenia czyli w kierunku celu.
Każdy z tym się zgodzi, zresztą może to wypróbować żeby zobaczyć.

OK, teraz weź kij golfowy (np. 7 iron) i uchwyć go tak jak Cię uczono tj. żeby oba V utworzone pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym obu dłoni były skierowane na prawe ramię (dla praworęcznych) i ustaw się jak do uderzenia na cel.
Masz chwyt ?
Jesteś w setupie ?

OK. Teraz nie wypuszczając kija z dłoni otwórz dłonie tj. skieruj palce w stronę ziemi.
Gdzie wskazuje wnętrze prawej dłoni (dla praworęcznych) ?
Lekko na lewo od celu.
Dlaczego więc Twoja piłka ma lecieć prosto jak to robiłeś w hand ball ?
No właśnie nie wiadomo dlaczego :-)

Manuel uważa, że tego typu chwyt (oba V na prawe ramię) powstał sztucznie tylko dlatego, że bardzo pomaga przezwyciężyć największą zmorę początkujących golfistów czyli slajs.
Mało tego dokładnie tak pisze bardzo znany polski Pro Peter Bronson.
Pisze on na portalu http://www.golf24.pl/nauka-gry/kierunek/
„Jeśli „cierpisz” na slice’y, musisz WZMOCNIĆ uchwyt. Nie kombinuj ze swoim swingiem. Po prostu przekręć ręce „od” celu (w prawo, jeśli jesteś praworęczny). Jeśli nadal robisz slice’y, jeszcze raz wzmocnij swój uchwyt.”

Otóż wg. Manuela de la Torre to duży błąd.
Trzeba mieć prawidłowy swing i naturalny chwyt, a piłka sama poleci prosto.

Wzmocnienie uchwytu w żaden sposób nie poprawi Twojego swingu, ale „sztucznie” spowodujesz, że piłka poleci bardziej prosto.
A nie lepiej zrobić to naturalnie tj. tak chwycić kij, że wnętrze prawej dłoni (dla praworęcznych) pokazuje dokładnie na cel ?
Gdy tak zrobisz zobaczysz, że oba V są skierowane na środek ciała, punkt pod brodą gracza.
Tak chwyt jest naturalny i prawidłowy.
Jeżeli stosując go slajsujesz, to popełniasz błąd gdzieś w swingu i zmiana uchwytu tego pierwotnego błędu nie zlikwiduje.
Twoja gra nigdy nie będzie naturalna i powtarzalna.
Będziesz musiał poprawić swój swing ale wtedy już zawsze będzie on taki sam.

Oto podejście Manuela de la Torre – logiczne i proste.

Ćwiczenie 2 – Szklanka i butelka
Reakcje i komentarze większości golfistów
a. No ale to są automatyczne ruchy i to jest bardzo proste
b. No ale to co innego
c. Ale tych dwóch rzeczy nie można porównać
d. Ale to jest naturalne a swing nie

Zacznijmy od tego czy to jest proste tj. podniesienie szklanki i przeniesienie jej do drugiego pokoju.
Proste ?

To polećcie to zrobić rocznemu dziecku które ledwo zaczęło chodzić.
Dla niego to równie skomplikowana czynność jak dla Was….. swing :-).
Ale ono nauczy się tego znacznie szybciej niż Wy swingu z powodów które wyjaśnimy w ćwiczeniu 3.
Tak więc prosta ta czynność to nie jest.

Natomiast na argument, że jest to czynność automatyczna odpowiedź jest jeszcze prostsza, w formie pytania.
„A chcielibyście żeby Wasz swing był równie naturalny i automatyczny jak chodzenie i branie szklanki ?”

Jeżeli tak, to nauczcie się jego tak, jak dziecko uczy się chodzić i brać szklankę (zajmuje to maksimum 2 lata od narodzenia),
a mało który golfista amator ma opanowany swing po 2 latach ćwiczeń.
Jak to zrobić ?
O tym będzie poniżej.

Ćwiczenie 3 – Złe uderzenia
Reakcje i komentarze większości golfistów
a. No ale trzeba wiedzieć przecież co się robi źle
b. No ale trzeba korygować swoje błędy
c. Jak to ? To skąd mam wiedzieć dlaczego źle uderzam ?

Czy zastanawialiście się kiedyś dlaczego dzieci uczą się tak szybko języków obcych, nowych ruchów i w ogóle każdego sportu technicznego ?
Pomijając inną budowę fizyczną (bardziej elastyczne i rozciągnięte mięśnie, ale języków obcych to nie dotyczy :-) ) dzieci mają zupełnie inną postawę do nauki nowych czynności niż dorośli
Dorośli przede wszystkim usiłują coś zrozumieć i analizować, a dzieci przede wszystkim usiłują coś powtórzyć i naśladować.
Dorosły pyta się „Dlaczego ?”, a dziecko pyta się „Jak ?”.

Manuel de la Torre porównuje to do nauki gry w golfa i nauki swingu.
Nigdy nie pytaj i nie zastanawiaj się co robisz źle.
Myśl wyłącznie o tym jak zrobić to dobrze.

Aby się czegoś nauczyć nie musisz wiedzieć co robisz źle, musisz wiedzieć przede wszystkim jak robić to dobrze i starać się tak robić do skutku.

Można mieć postawę:
Pozytywną – chcę się tego nauczyć i dlatego staram się to robić poprawnie
Negatywną – staram się rejestrować moje błędy i ich unikać
Korygująca – staram się nieustannie korygować moje błędy

Do nauki golfa i zresztą nauki czegokolwiek najlepsza jest postawa Pozytywna, która charakteryzuje sposób uczenia się dzieci.

Dokładne omówienie koncepcji swingu Manueala de la Torre znajduje się w części http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php już wkrótce

Problem
Cały czas chcesz uderzyć dalej o 5-10 metrów ale ciągle Ci to nie wychodzi.
Driverem uderzasz 200m zamiast wymarzonych 220-230m.

Rozwiązanie
Zacznij od 9 iron.
Ustaw się w setupie i zwróć uwagę na jakiej wysokości od ziemi są Twoje dłonie trzymające kij.
Są one lekko poniżej pasa.
Zacznij takeaway i backswing, ale w taki sposób aby Twoje dłonie jak najdłużej znajdowały się na tej samej wysokości co w setupie. Aby to zrobić należy znacznie wydłużyć drogę łopatki, promień Twojego swingu znacznie się zwiększy.
Uderz 20-30 piłek robiąc zamach wyłącznie do godziny 8 (pozycja lewej ręki), ale cały czas pilnując, aby dłonie wznosiły się minimalnie w backswingu.
Zwiększenie promienia swingu spowoduje większą prędkość główki kija, a to przełoży się na odległość. Gdy dobrze poczujesz szerokość swingu, zrób pełny zamach, cały czas dążąc aby dłonie w pierwszej fazie były nisko.
Wypróbuj to różnymi kijami.
Twoja odległość powinna się zwiększyć o minimum 5-10 metrów.
Jednak pamiętaj - golf to gra na precyzję, a nie na odległość !

Problem
Twojej grze cały czas brakuje celności i powtarzalności.
Nawet gdy uderzysz dobrze (kontakt), to piłka nie zawsze leci tam, gdzie zamierzasz.

Rozwiązanie
Skoncentruj się na forward swingu, a konkretnie na jego samym początku.
Wszystkie części ciała (dłonie, ręce, ramiona, biodra) powinny ruszyć razem, idealnie skoordynowane.
Żadna część ciała nie może wyprzedzać innych !

Ramiona i ręce poruszają się szybciej niż biodra (muszą nadrobić odległość skrętu) jednak ruch zaczyna się równocześnie z biodrami.
Tego typu koordynacja daje bardzo dużą powtarzalność i celność uderzeń.

Poczytaj też nasze strony http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php

Problem
Masz już dosyć niski handicap lecz uderzenia typu draw i fade cały czas sprawiają Ci kłopot.
Nie wiesz o ile otwierać lub zamykać postawę, Twoja piłka często nie mija przeszkody gdyż jej łuk skrętu jest za mały, lub mija cel, gdyż łuk skrętu jest za duży.

Rozwiązanie
Spróbuj metody którą zaleca Manuel de la Torre, a która różni się od metody tradycyjnej jednym małym detalem, który może zmienić wszystko.
Tradycyjnie najpierw ustawisz się na cel, a potem nie zmieniając pozycji łopatki otwierasz (fade) lub zamykasz (draw) swoją postawę a co za tym idzie linie stóp w stosunku do linii celu.

Spróbuj zrobić odwrotnie.
a. Ustaw się dokładnie tam gdzie piłka ma zacząć swój lot. Dopilnuj aby cały setup był prawidłowy łącznie z pozycja łopatki prostopadle do linii celu.
b. Następnie stojąc już w setupie przekręć łopatkę kija (rozluźnij grip, przekręć kij i ponownie złap kij) tak, aby pokazywała ona na rzeczywisty cel. Tak więc otworzysz łopatkę do fade i zamkniesz do draw.
c. Wykonaj normalne uderzenie.

Dlaczego ta metoda działa lepiej ?
Najważniejsza rzecz do dobrego uderzenia czyli setup jest normalny i staranny.
Przekręcenie łopatki jest znacznie prostsze i obarczone mniejszym błędem, aniżeli „przestawianie” całej postawy.

Jest to odcinek pełnego swingu gdy lewa ręka znajduje się na godzinie 8 w forward swingu i potem po uderzeniu piłki, prawa ręka dochodzi do godziny 3-4.
Ten odcinek jest kluczowy i należy ćwiczyć wolne uderzenia na tym właśnie odcinku dbając aby łopatka była prostopadle gdy uderza w piłkę.
O tym że ten odcinek swingu jest kluczowy można przekonać się oglądając fragmenty swingu dwóch czołowych zawodowców, których swing różni się jak niebo od ziemi – Jima Furyka i Matta Kuchara.
Spójrzmy na ich swing w kontekście najważniejszego parametru czyli płaszczyzny swingu, która zaznaczyliśmy czerwoną kreską oraz pozycji „lewa ręka na godzinę 8”.

Setup
Ja widać poniżej setup obu graczy jest bardzo podobny.

Szczyt backswingu
To właśnie niebo a ziemia.
Jim Furyk ma swój słynny, prawie pionowy, a Matt Kuchar dla odmiany prawie poziomy.
Trudno znaleźć dwie bardziej różne pozycje kija i rąk w tej fazie swingu.

Pozycja godzina 8
Jak widać poniżej pomimo olbrzymiej różnicy w szczycie backswingu, w pozycji  „lewa ręka na godzinę 8” różnice są minimalne.
Matt Kuchar ma shaft idealnie równolegle do płaszczyzny swingu, a Jim Furyk lekko pod kątem. Jednak biorąc pod uwagę kolosalną różnicę w pozycji shaftu w szczycie backswingu można uznać, że ich pozycje są prawie takie same.

Impakt
Praktycznie nie widać różnicy między oboma graczami, z wyjątkiem prawego łokcia Jima Furyka, który jest trochę bardziej z tyłu aby skompensować ten prawie pionowy backswing.

Konkluzją tego opisu jest to, że cokolwiek nie działo by się z kijem w trakcie backswingu,
to w forward swingu pomiędzy godziną 8 a impaktem pozycja kija i łopatki są prawie identyczne nawet dla graczy o tak różnym swingu jak Jim Furyk i Matt Kuchar.
Dlatego też ten właśnie odcinek należy ćwiczyć jak najczęściej i jak najwolniej.

Potem będzie można stopniowo wydłużać backswing z 8 do 9 i 10 godziny, a follow through z 4 do 3 i 1 godziny. Co się dzieje pomiędzy godzina 8 a 10 czy 11 jest indywidualną sprawą gracza, jednak od godziny 8 każdy powinien mieć w zasadzie identyczną pozycję kija.

Problem
Masz trudności w ataku na green z odległości od 60 do 130m, gdzie bardzo często Twoja piłka spada niedaleko greenu lecz mimo wszystko istnieje ryzyko nie zrobienia up&down.

Rozwiązanie
Full swing składa się z kilku elementów bardzo podobnych do innych uderzeń w golfie.
Takeaway w pierwszej fazie to putting, a w drugiej chipping.
Potem następuje zgięcie nadgarstków (cocking) tak jak w pitchingu.
Wreszcie na zakończenie następuje skręt całego ciała.
Są więc co najmniej 3 momenty w backswingu które mogą być źródłem  błędu, uderzenia w piłkę,
w ziemię, slica lub hooka.
Momenty te to początkowy skręt nadgarstków (podobnie jak w dłuższym chippingu), cocking nadgarstków (podobnie jak w pitchingu) no i sam skręt ciała (charakterystyczny dla full swingu).

Wyeliminowanie jednego z nich znacznie zwiększa precyzję uderzenia.
Elementem który można pominąć lub znacznie zmniejszyć jest tzw. cocking czyli zagięcie nadgarstków w backswingu.
Zmniejsza to co prawda nieco odległość uderzenia (o ok. 5-10 m) ale można to skompensować niższym numerem kija.
W ruchu kija do tyłu, gdy lewa ręka wskazuje na godzinę 8 wykonujemy skręt nadgarstków zgodny
z ruchem wskazówek zegara (dla praworęcznych).

Następnie przechodzimy od razu do skrętu ciała, bez wykonania zgięcia nadgarstków (cockingu).
Odpada jedno źródło błędu, a nasze uderzenia stają się bardziej precyzyjne.

Tego rodzaju technika idealnie nadaje się do długiego pitchingu wedgami (40-90m) oraz do uderzeń krótszymi ironami (9-8).
Zastosowanie w praktyce tej techniki pozwoliło Mariuszowi Czerkawskiemu zagrać 79 uderzeń z handicapu 14, a więc o 7 uderzeń mniej.   

Problem
Twoja precyzja w ataku na green wedgami oraz ironami 9 i 8 nie różni się wiele od precyzji innymi kijami.
Próbujesz ją zwiększyć ale nie wiesz jak.

Rozwiązanie
Kluczowym elementem precyzji (obok poprawnego i powtarzalnego swingu) jest ustawienie się na cel czyli tzw. alignement.
Twój swing może być najlepszy na świecie, lecz jeżeli ustawisz się na prawo lub na lewo od celu, to piłka właśnie tam poleci, a nie na cel.

Musisz zacząć sporo pracować nad swoim ustawieniem.
Ćwiczenia "alignement" należą do najnudniejszych w golfie tym niemniej są one niezbędne dla wszystkich, a dla handicapów od 12 w dół absolutnie niezbędne.
Na driving rangu obierz jakiś cel (flaga, bunkier, green).
Podejdź do piłki i ustaw się tak jak do uderzenia właśnie na ten cel.
Gdy już jesteś pewien, że dobrze stoisz połóż wzdłuż swoich stóp pręt lub inny kij.
Odejdź i z tyłu zobacz gdzie pokazuje leżący pręt.
Jeżeli pokazuje na wybrany cel OK, wybierz inny cel i powtórz ćwiczenie.

Jeżeli pręt pokazuje gdzie indziej (prawo lub lewo) skieruj go na cel, ustaw się do niego i zobacz jak stoisz.
Ćwicząc 10-15 takich ustawień na jednym treningu stopniowo zaczniesz przyzwyczajać swój wzrok do określonego kąta widzenia celu w stosunku do piłki i stóp.

Problem
Cały czas masz poczucie, że nie uderzasz wystarczająco daleko driverem ale również innymi kijami.

Rozwiązanie
Spróbuj poszerzyć łuk po którym porusza się łopatka kija w backswingu.
Im łuk będzie szerszy tym potem będzie więcej czasu aby łopatka kija nabrała prędkości.
Jak to zrobić ?

W fazie takeaway prowadź dłonie po prostej linii do tyłu aż do momentu gdy miną prawe udo (dla praworęcznych).
Ruch do tyłu przypomina baaardzo długi putt. Dłonie odchodzą jak najdalej zanim zacznie się skręt i zagięcie nadgarstków.
Ćwicz to bardzo powoli kontrolując wizualnie pozycję dłoni względem prawego uda.
Wydłuzysz w ten sposób droge po której porusza się łopatka kija, a tym samym jej prędkość, co przełoży się na wiekszy dystans.

Oto jak wygląda to w praktyce w przypadku Jamiego Sadlowskiego - Mistrza Świata w Longest Drive.
Zwróć uwagę jak duża odległośc dzieli jego dłonie od prawego uda w trakcie takeaway.

Problem
Pozycja oczy nigdy nie znajduje się na linii równoległej do uderzenia gdy patrzymy na cel.
Wynika stąd nieprawidłowa ocena równoległego ustawienia stóp i całego ciała na cel, co jest kluczowe przy stałym równym swingu.
Na ogół większość amatorów ustawia się zbytnio „na cel” tj. ich postawa w stosunku do linii równoległej do celu jest zbyt zamknięta.
Może powodować to push, hook, pull i inne niekontrolowane trajektorie lotu piłki.

Rozwiązanie
Gdy przyjmujesz setup i dokonujesz ustawienie ciała na cel spróbuj następującej metody.
Ustaw się tak aby linia Twoich stóp była równoległa do linii celu, lecz nie patrz na cel, zrób to na wyczucie.
Stój całkiem prosto i patrz przed siebie tj. prostopadle do linii celu.
Teraz nie skręcając ramion ani barków, obróć głowę w stronę celu i spójrz na niego ponad lewym barkiem.
Cel powinien znajdować się minimalnie na prawo od barku – 10-15 stopni.
Jeżeli ten kąt wynosi więcej niż 20 stopni, stoisz na lewo od celu, jeżeli mniej niż 10 stopni na prawo od celu.
Pamiętaj, że dokonujesz tylko skrętu głowy, bez zmiany położenia ramion i barków !
Inne informacje o długiej grze znajdziesz na stronie http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-1.php

Problem
Uderzasz już dobrze różnymi kijami tj. Twój kontakt z piłką jest dobry.
Jedna piłka dosyć często leci na prawo lub lewo od celu i to nie wskutek rotacji (slajs lub hook) ale po linii prostej (Push lub Pull)

Rozwiązanie
Aby piłka leciała prosto na wybrany cel należy spełnić 2 warunki
1. Należy przyjąć prawidłową pozycje w setupie tj. linie stóp, kolan, bioder, piersi i ramion powinny być równolegle do linii celu.
Warto przy tym pamiętać, że w momencie przyjęcie prawidłowego setupu, nasz cel powinien być widoczny lekko na prawo gdy na niego spojrzymy. (ok. 10-20 stopni)
Prawidłowy setup to warunek niezbędny ale nie wystarczający.

2. Należy wykonać swing dokładnie po linii celu na której stoimy.
Oznacza to, że główka kija tuż przed i tuż po impakcie idzie prawie po linii prostej skierowanej na cel.
Najlepiej ćwiczyć kierunek swingu robiąc mini-swingi z godziny 8.00 (lewa ręka) na godzinę 4.00 (prawa ręka). W tej ostatniej pozycji główka kija powinna dokładnie pokazywać na cel.
Ten warunek jest warunkiem wystarczającym, gdyż można mieć nieprawidłowy setup i mimo wszystko uderzyć piłkę na cel z uwagi na prawidłowy kierunek swingu.

Spełnienie obu tych warunków zapewnia prawidłowy lot piłki w sposób naturalny.

Zobacz też stronę http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php

Problem
W Twoich uderzeniach ironami i woodami brakuje Ci dwóch ważnych rzeczy – odległości i powtarzalności.

Rozwiązanie
Spróbuj polepszyć jedną z kluczowych pozycji w forward swingu (downswingu).
Pozycja ta występuje tuż przed uderzeniem piłki i co ważne występuje ona sama, tj. jeżeli prawidłowo zaczniesz forward swing  (inside czyli od wewnątrz) to kij sam znajdzie się w pozycji opisanej poniżej.
Kij znajduje się w niej w bardzo podobnej pozycji jak w fazie 2 iSwingu (patrz http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php) tj. jest równolegle do ziemi i jego koniec wskazuje na cel.
 Jedyna różnica polega na tym, że dłonie nie znajdują się tak daleko od prawego uda jak w 2 fazie iSwingu. Są one po wewnętrznej stronie prawego uda.
Pozycja ta nazywana jest „lag” i jest pokazana na zdjęciu poniżej.

Ćwicząc forward swing należy celowo dążyć do uzyskania tej pozycji kija w bardzo wolnym tempie, pracując nad ruchem bioder w poprzedzającej fazie iSwingu.
Im bardziej zdołamy doprowadzić kija do pozycji równoległej do ziemi tuż przed uderzeniem tym nasze uderzenia będą dalsze i bardziej proste.