inne

Trudne pytanie bo nie wiemy jakimi kryteriami sie kierujesz czy kierowałeś ?

Tak czy inaczej każda porządna marka (Callaway, Titleist, Cobra itp.) ma równie dobre drivery i należy kupować drivery tylko uznanych marek, gdyż inne nie zawsze są dobrze wyważone, przygotowane itp.
Wybierając driver należy określić sztywność shaftu (od soft do ultra stiff) w zależności od swojej budowy ciała i szybkości swingu.
Innym parametrem jest możliwość ustawień główki drivera.

Dostępne są drivery normal, fade i draw oraz najnowsze (np. R9 Taylor Made), które umożliwiają wiele rożnych ustawień główki.

Trzecim kryterium jest rodzaj samego shaftu i jego waga.
Na Twoim poziomie to raczej parametry mniej istotne bo i tak ich nie odczujesz w grze, podobnie jak wagi samego gripu.

Bardzo dobrą metodą jest wypróbowanie kilku driverów w różnych kombinacjach i wybór tego, którym najlepiej sie uderza, czuje itp.
Wiemy że w Polsce to dosyć trudne, bo nie ma wiele takich możliwości.

Sytuacja dla praworęcznych
Niektórzy wielcy golfiści jak Sam Snead, mawiali, że odcisków na dłoniach nie powinno być w ogóle, gdyż kij trzymamy bardzo lekko.
Tym niemniej analiza miejsca odcisków i stwardnień na dłoniach (jeżeli są) pomoże nam określić czy nasz chwyt (grip)
i swing są prawidłowe.

Analiza
Przy prawidłowym gripie i swingu odciski, a raczej stwardnienia na dłoniach mogą pojawiać się w następujących miejscach (dla praworęcznych).
a. Podstawy palców lewej dłoni – wyłącznie palce mały, serdeczny i środkowy
b. Podstawy palców prawej dłoni – wyłącznie palec serdeczny i ewentualnie środkowy

Jeżeli odciski i zgrubienia pojawiają się u podstawy lub na dolnej części palca wskazującego lewej dłoni oraz na kciuku lewej dłoni, oznacza to, że zbyt mocno trzymamy kij i będziemy mieli tendencję do slajsu.
To samo w odniesieniu do prawej dłoni może świadczyć o zbyt sztywnym nadgarstku i tendencji po uderzeń typu pull.

Wizualizacja to słowo-klucz w nauce golfa.

Bywa używane w dwóch znaczeniach:
1. W nauce techniki golfa wyobrażamy sobie niektóre elementy techniczne ruchu
2. Przed uderzeniem piłki na polu wyobrażamy sobie jej lot

Wszyscy specjaliści są zgodni co do tego, że wizualizacja bardzo pomaga zarówno w szybszym nauczeniu się elementów technicznych gry jak i w skuteczniejszej grze na polu.
Przyjrzyjmy się dokładniej w/w dwóm znaczeniom tego słowa w grze w golfa.

Znaczenie 1 – Nauka techniki
Ucząc się poszczególnych elementów technicznych (czyli ruchu) możemy robić to na 2 sposoby:
a. Logicznie próbując zrozumieć sam ruch i jego sekwencje
b. Wyobrażając (lub wykonując) inny ruch, który mamy doskonale opanowany, a który jest bardzo podobny do technicznego ruchu którego mamy się nauczyć

Generalnie ten drugi sposób jest znacznie bardziej skuteczny i pozwala szybciej nauczyć się nowego ruchu.
Bardzo atrakcyjnie zostało to pokazane w nowej wersji filmu „Karate Kid” gdzie Mistrz kung-Fu (grany przez Jackie Chana) prosi swojego ucznia, aby ten setki razy zdejmował i nakładał swoją kurtkę, wieszał ją na wieszaku, rzucał na ziemię i podnosił.
Okazuje się po kilku dniach, że te ruchy (które jego uczeń ma doskonale opanowane) bardzo przypominają ruchy bloków i uników w kung-fu.
Zamiast miesięcy żmudnych ćwiczeń ruchów, które są trudne, gdyż są nowe, można nauczyć się tego szybciej ćwicząc ruch bardzo podobny, który już znamy.

Podobnie może być w nauce golfa, gdzie takich wizualizacji różnych ruchów są dziesiątki.
Podajemy te najbardziej znane i te najbardziej ciekawe.
Należy wypróbować bardzo wiele wizualizacji ruchów, aby wybrać te, które w naszym przypadku działają najskuteczniej w naszym przypadku.
Wizualizacje dotyczące full swingu podane są w zakładce http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-6.php, zapraszamy do zapoznania się z nimi i ich przetestowania. 

Ucząc się najróżniejszych ruchów golfa, można poszukać każdej innej wizualizacji tego ruchu, która odpowiada innemu ruchowi, takiemu, który mamy już utrwalony z codziennej praktyki.


Znaczenie 2 – lot piłki
Jack Nicklaus nazywał to „chodzeniem do kina” (going to the movies).
Chodzi mianowicie o to, żeby przed każdym uderzeniem, czy to będzie długa gra, putting czy krótki pitch, zobaczyć lot piłki, właśnie taki jaki chcielibyśmy aby miała.
Nasz mózg „widzi” w wyobraźni ten lot i potem (czy ktoś wierzy czy nie ale tak jest) łatwiej mięśniom wykonać prawidłowy ruch, posyłający piłkę właśnie tak jak chcemy.

Gdy zbyt intensywnie wpatrujemy się w wodę, las lub krzaki, nasz mózg właśnie tam może posłać piłkę, tego przecież „chcemy”.
Jest to jeden z powodów, dla których grając na polu nie należy nigdy „obawiać się” niebezpieczeństw.
należy koncentrować się i wyobrażać sobie lot piłki do miejsc gdzie chcemy, a nie gdzie się obawiamy.

Wizualizacja poszczególnych uderzeń jest trudna, gdyż wymaga skupienia i koncentracji.
Trzeba się tego uczyć i trenować to na driving rangu, putting greenie, chipping greenie dokładnie tak samo jak ćwiczymy nasze uderzenia.

Jednym z problemów krótkiej gry (głównie chipping i pitching) jest nieumiejętność wizualizacji lotu piłki. Uderzając chip czy krótki pitch piłka część drogi przebywa w powietrzu, a część toczy się.
Bardzo często, niedoświadczony gracz wyobraża sobie miejsce finalnego zatrzymania się piłki, a nie jej miejsce upadku na green.

Proporcje toczenia się do lotu (patrz zakładka http://www.handicapgolf.pl/hg-chipping-3.php) są uzależnione od doboru kija, trajektorii lotu i są jakby „stałe”.
Jeżeli prawidłowo dobierzemy kij, prawidłowo wykonamy uderzenie i trafimy tam gdzie chcemy, to piłka „sama” potoczy się tam gdzie należy.
Dlatego też uderzając chip czy krótki pitch należy sobie wyobrażać (wizualizować) miejsce upadku piłki, a nie jej finalne miejsce przeznaczenia.

W zakładce http://www.handicapgolf.pl/hg-strategia-2.php, podajemy przykład rutyny przed uderzeniem, która zawiera wizualizację lotu piłki i kilka dodatkowych elementów, pomocnych przy skutecznym uderzeniu.

Poniżej przedstawiamy w formie tabelki dwa parametry doboru drivera (shaft oraz loft) w zależności od odległości które normalnie osiągasz.

Odległość lotu (Carry)                   Shaft                     Loft

Poniżej 160m                          Ladies               12-14 stopni
170-200m                               Regular             10-11 stopni
200-220m                               Stiff                  8-10 stopni
Powyżej 220m                          X-Stiff               8-9 stopni

Będąc w Polsce w okresie prawie 4 tygodni miałem okazję udzielić kilkunastu lekcji golfistom na różnym poziomie (od hcp 9 do zupełnie początkujących).
Pewne wspólne błędy i schematy rzuciły mi się w oczy.
Ich poprawa może spowodować obniżenie się handicapu o 4-5 punktów w ciągu naprawdę kilku miesięcy jak stało się to w przypadku Mariusza Czerkawskiego, obecnego lidera konkursu HandicapGolf Challenge 2010.
Jakie są te powszechne i wspólne błędy ?

Putting
1. Bardzo uboga (lub jej brak) rutyna przed uderzeniem.
Większość graczy nie wie na czym polega i nie rozumie jej potrzeby.

2. Tzw. „wachlowanie” nadgarstkami przy ruchu do przodu, zbyt wczesne patrzenie na toczącą się piłkę oraz zbyt wąska postawa to najważniejsze błędy techniczne.

3. Nieprawidłowy (lub brak) rytm puttowania. Ruch do przodu jest szarpany, brak w nim płynności
i swobody. Powoduje to, że długie putty są bardzo nieskuteczne.

Chipping
1. Chipowanie tylko jednym kijem (na ogół sand wedge) i brak zrozumienia zależności pomiędzy lotem a toczeniem się piłki.

2. Nieprawidłowy (lub brak) rytm chipowania. Ruch do przodu jest zbyt szybki i gwałtowny, co przekłada się na małą powtarzalność chippingu.

Pitching
1. Brak znajomości podstaw technicznych sterowania trajektorią lotu piłki.
Wynika stąd mniejsza skuteczność ataku na green z odległości 10-30 metrów.

2. Brak rozróżniania chippingu od pitchingu i wynikająca stąd mniejsza skuteczność „up&down”
z okolic greenu

Długa gra
1. Bardzo uboga (lub jej brak) rutyna przed uderzeniem.
Większość graczy nie wie na czym polega i nie rozumie jej potrzeby.

2. Tzw. alignement czyli ustawienie się na linii celu. Ta najważniejsza chyba czynność przed uderzeniem piłki jest praktycznie pomijana. Powoduje to, że piłka leci prosto, ale nie w kierunku celu.

3. Niezrozumienie i brak umiejętności uderzeń typu fade i draw.
Od pewnego poziomu gry (hcp18) istnieje konieczność ćwiczenia tego rodzaju uderzeń, celem poprawy ogólnej techniki swingu.

Strategia gry
1. Dominuje gra ryzykowna, bez pomysłu i poprawek na swoje umiejętności.
Używanie drivera w 100% uderzeń z tee jest normą, warunki pola, wiatr oraz własne umiejętności nie maja wpływu na dobór kija.

2. Strategia ataku na green, chipowania, puttowania są pojęciami nieznanymi.
Dominuje podejście „może się uda”, „jakoś to będzie” i „spróbuje”.
Brak jest wiedzy o skuteczności uderzeń poszczególnymi kijami w określonych sytuacjach. 

Inne
1. Brak jest prowadzenia statystyk z gier co powoduje nieadekwatne treningi i ćwiczenia oraz brak zrozumienia przyczyn niskich wyników.

2. Brak jakiegokolwiek systemu treningowego czy systemu ćwiczeń.
Dominuje „wybijanie” x piłek na driving rangu z bardzo małą ilością czasu poświęcaną na putting i krótką grę.

Wszystkie te w/w przyczyny mogą powodować brak postępów pomimo wielu treningów oraz długiego czasu uprawiania golfa w ogóle.
W dwóch przypadkach miałem do czynienia z uzyskaniem rekordowych wyników (dwa razy wynik 79) dla graczy z handicapem 15 oraz handicapem 14, po zastosowaniu się do moich paru prostych rad dotyczących puttingu, chippingu i długiej gry po zaledwie 1 lekcji.
Pokazuje to jak niewiele czasem trzeba poprawić ab

Gra poniżej par jest dla zdecydowanej większości amatorów tylko marzeniem.
A jednak jest to możliwe do zrealizowania po 6 latach gry w golfa, z poziomu handicapu 5-6.

Jak to zrobić?
Oczywiście cudów nie ma i podstawą jest solidna technika oraz systematyczny trening przez okres 4-5 lat do poziomu handicapu 5-6.
Następnie istotne staje się 5 elementów które omówimy poniżej, jednak najpierw chcielibyśmy omówić konkretną grę na wynik 70 w kontekście statystyk.

1. Wynik 70 został osiągnięty dzięki 3 birdie, 14 par i 1 bogey przez gracza z handicapem 4.9
2. Gra odbyła się na polu o długości 5852 m, cours rating 71, slope rating 124.
3. Pierwsze 9 dołków wynik 33, drugie 37.
4. W grze było 11 green-in-regulation, 28 puttów i 86% skuteczności w scramblingu i tyle samo w up%down.
5. Średnia odległość od dołka po green-in-regulation 16 stóp, po chipie 4 stopy, po krótkim pitchu 8 stóp.
6. Driverem było 9 tee off, na wszystkich par 3 irony i na pozostałych 5 dołkach tee off woodem 5.
7. Średnia odległość uderzeń driverem z tee 220m, woodem 5 190m, natomiast skuteczność ataku na green wedgami wyniosła 100%, ironami 9-8 – 80%, ironami 6-7 – 100%, ironami 5-4 – 50%, woodami – 67%.

Analiza statystyk
a. Pierwsze co rzuca się w oczy to regularność. 14 par to wynik naprawdę bardzo solidny.
Były jedynie 3 birdie (a więc nie za dużo na tym poziomie gry) ale olbrzymia regularność w grze na par zrekompensowała 1-2 birdie więcej, konieczne przy grze na par -2.

b. Druga rzecz to niesłychanie wysoki poziom krótkiej gry.
Poziom scramblingu 86% to więcej niż lider PGATour Steve Stricker (65%).i więcej niż lider PGATour (też Stricker) w scramblingu 10-20y (80%).

c. Ilość puttów była na dobrym poziomie (czołówka PGATour 25 puttów), putty 0-3 stopy 100% (a więc jak czołówka PGATour), putty 6-10 stóp 50% skuteczności (czołówka PGATour 65%, Jim Furyk 51%)
Tak więc średni putting może być jeszcze trochę lepszy co dałoby wynik poniżej 70 uderzeń.

d. Precyzja uderzeń na green (16 stóp) jest doskonała (średnia PGATour 36 stóp) co dowodzi bardzo dobrej gry wedgami i krótkimi ironami. Również precyzja średnimi ironami, a szczególnie woodami jest doskonała.

Tak więc kluczem tego wyniku była doskonała krótka gra, bardzo dobra precyzja approachy na green, dobry putting oraz duża regularność gry.

Droga do wyniku
Na osiągnięcie tego wyniku złożyło się 5 elementów.

1. Treningi
Od swojej ostatniej gry (wynik 78) gracz przez 3 tygodnie ćwiczył intensywnie 5-6 godzin dziennie i w tym 4-5 godziny putting i krótka gra.

2. Zastosowanie do wszystkich treningów reguł TRG (Trening Realnej Gry) opisanych na stronach http://www.handicapgolf.pl/hg-jakcwiczyc-5.php 
Trening TRG to ćwiczenie realnych sytuacji (jak w grze) z bardzo jasno określonym celem do zrealizowania.

3. Trening puttingu zgodnie z metodą Putting BUS (Bez Udziału Świadomości)
Metoda ta jest opisana na stronie http://www.handicapgolf.pl/hg-krtkiputting-2.php

4. Treningi full swingu zgodnie z koncepcją iSwingu w polaczeniu z wynikami EMG (electromyography).
Koncepcja ta oraz wyniki badań EMG są opisane na stronie http://www.handicapgolf.pl/hg-dlugagra-3.php

5. Gry treningowe według zasad TRG „na bogey”, „z czerwonych tee” oraz „w okolice greenu”.
Również te metody są opisane na stronie http://www.handicapgolf.pl/hg-jakcwiczyc-5.php 

Intensywny trening pierwszych 4 elementów spowodował znaczną poprawę krótkiej gry i puttingu oraz znacznie podniósł regularność długiej gry.
Treningi TRG opisane w punkcie 5 pozwoliły wzmocnić odporność psychiczną w sytuacjach monotonii i trudnych położeniach piłki, a także polepszyć regularność uderzeń długiej gry i tee off.

Podsumowanie
Gra na wynik poniżej par jest grą przede wszystkim regularną.
Nie wymagane są żadne fajerwerki techniczne ani bardzo dalekie odległości z tee.
Ważniejsza jest precyzja uderzeń na green oraz na fairway.
Kluczem jest niestety regularny i intensywny trening lecz prowadzony według określonych zasad (opisanych powyżej).
Handicap gracza po tej grze obniżył się do 3,6 i utrwalił się po dwóch kolejnych grach (74 i 73).